Op 11 juli kreeg de 2e kamer een brief over de voortgang van afstand- en adoptiedossiers vanwege de moties uit april 2024. In de brief herhaalt Struycken alles nog maar een keer en gaat voorbij aan de uitspraak van de 2e kamer dat alle afstands- en adoptiedossier dossiers toegankelijk moeten zijn voor moeder en kind. ViZ eist dit al jaren. Wat hierbij ons tegen de borst stuit is dat ‘eergerelateerd geweld’ als reden voor het achterouden van informatie als voorbeeld wordt gegeven. Grote flauwekul voor onze achterban, de meeste moeders zijn 80+ en ook de kinderen zijn rond 60. Door de 2e kamer op deze manier zand in de ogen te strooien probeert het ministerie samen met het Nationaal Archief (NA) het weglaten en weglakken van een grond te voorzien. De kern van de weigering iets aan het eigen beleid te doen zit in de ‘belangenafweging’. Als je iets wilt weten dan moet je ‘een gerechtvaardig belang’ hebben. In een normaal gezin krijg je alles te horen. In een afstand- en adoptiegezin worden de gezinsleden als vreemden beschouwd die ‘beschermd’ moeten worden, maakt niet uit dat een afgestaan kind z’n leven lang met die mensen omgaat. Hetzelfde geldt voor de eigen ouders. Ook die worden als derden gezien. Eigenlijk heeft een afgestaan kind geen familie, volgens het NA en de staatssecretaris zijn het allemaal vreemden. En daarover krijg je niet zo maar van alles te horen.