Voor wie is ViZ?
ViZ behartigt de belangen van afgestanen in Nederland. Doel is de te informeren, verhalen verzamelen en bovenal de belangen te behartigen. De aanpak van ViZ is via pers, politiek, processen en partners hier aandacht voor te vragen. Op de foto hiernaast het huidige bestuur: Paulina, Barbalique, Ronald en Frans.
Elk jaar organiseren we een ‘ontmoetingsdag’ voor afgestanen in Driebergen. Erg gezellig. Houdt deze site in de gaten voor de aankondiging!
Geschiedenis
Sinds de jaren 80 van de vorige eeuw is er aandacht voor binnenlandse afstand en adoptie. Enkele dappere afstandsmoeders trekken dan aan de bel en laten weten dat de afstand die zij van hun kinderen deden niet zo vrijwillig was als het klonk en dat zij op zoek waren naar die kinderen. TV-programma’s kregen belangstelling voor het onderwerp en een programma als Spoorloos maakt furore met de zoektochten. Geadopteerde kinderen – inmiddels volwassen – ontdekken dat hun identiteitsgegevens en geschiedenis niet klopt en trekken aan de bel. Hun verhalen ondersteunen de verhalen van de afstandsmoeders. Zo blijkt dat achter de wereld van de positieve adoptie, die vaak positief een wereld van gedwongen afstand en kinderhandel schuilgaat.
Wat we doen
Belangen
behartiging
Nieuwsberichten schrijven en plaatsen
Verhalen verzamelen en verspreiden
Bijeenkomsten met afstandskinderen
Cijfers binnenlandse afstand en adoptie
Hoe groot de groep binnenlandse afgestanen en geadopteerden feitelijk is, is onduidelijk, omdat de registratie hiervan niet eenduidig is. Wat de periode tussen de adoptiewet van 1956 en de abortuswet van 1984 betreft, heeft het Centraal Bureau voor de Statistiek gegevens over 15.290 binnenlandse adopties, 7318 meisjes en 7972 jongens.
Lang niet alle kinderen werden geadopteerd. Velen groeiden op als een ondergeschoven kind in de familie (bijvoorbeeld een nakomertje van ‘oma’), verbleven hun hele jeugd in tehuizen of instellingen of bleven pleegkind. Er zijn meer kinderen afgestaan dan geadopteerd.
Voor het boek Opgestaan is plaats vergaan van Will van Sebille, de voorzitter van DNA, en Liesje de Leeuw van FIOM uit 1991, werd het aantal afstand tot adoptieverklaringen onderzocht.
Fiom een door de overheid betaalde organisatie voor ongewenste zwangerschap, verwantschapsvragen en adoptie noemt in een online-artikel een aantal tussen de 15.000 en 20.000 tussen 1956 tot 2017.
De stichting Verleden in Zicht houdt rekening met het feit dat al deze tellingen beginnen bij de afstandswet van 1956, terwijl ook vóór die tijd kinderen werden afgestaan. Bovendien is de registratie niet geheel betrouwbaar, omdat dossiers soms (illegaal) verdwenen of vernietigd werden of omdat er een verkeerde registratie plaatsvond: kinderen werden gewist op de kaart van hun geboortemoeder en bijgeschreven op de persoonskaart van hun adoptiemoeder.
ViZ is er voor alle afstandskinderen uit Nederland, wel of niet geadopteerd.
Veel gestelde vragen
Waarom zijn jullie een stichting voor afgestane kinderen begonnen?
De belangen behartigen van de pakweg 25.000 Nederlanders die als kind door hun moeder vlak na de geboorte af werden gestaan. Nadat deze kwestie in de jaren 2000 in de belangstelling kwam, werd allerlei onderzoek gedaan en daarover was veel onvrede.
Wat doet de stichting om de belangen te behartigen?
Het bestuur van de stichting spreekt met het Ministerie van Veiligheid en Justitie over een breed aantal onderwerpen die voor afgestane kinderen van groot belang zijn. Zo hebben we ons met succes hard gemaakt voor een nieuw en onafhankelijk onderzoek naar de misstanden bij afstand doen van kinderen. Ook zijn we druk in gesprek om de archieven van afgestane kinderen te behouden en inzichtelijk te krijgen. Dat is helaas nog hard nodig. Tot slot proberen we compensatie en bijstand voor de groep afgestane Nederlanders te krijgen. Er is nog veel werk te doen.
Wat doet de stichting naast belangenbehartiging?
Voor afgestane Nederlanders maken we een nieuwsbrief. We tekenen de verhalen van afstandskinderen in een speciale podcast ‘Afgestaan’ op. We houden ontmoetingsdagen waar mensen uit onze groep met anderen in contact kunnen komen.
Wat zijn eigenlijk afgestane kinderen?
Een afgestaan kind is door de moeder direct bij geboorte weggehaald en in een kindertehuis geplaatst. Van deze kinderen werd een groot deel opgenomen in een ander gezin en groeide daar op. Veel van deze kinderen werden door het nieuwe gezin geadopteerd. In de jaren tussen 1950 en 1975 overkwam dit bijna 25.000 kinderen.
Voor wie zijn jullie bedoeld?
De stichting richt zich op afgestane Nederlanders en hun kinderen. Mensen die uit het buitenland zijn geadopteerd hebben hun eigen belangengroepen, net zoals de adoptieouders en afstandsmoeders.