Hieronder de brief die we kregen van Fiom met daarin excuses voor het gebrek aan steun bij afstand en adoptie. In aanloop op het rapport van Commissie de Winter zijn excuses begrijpelijk en misschien na 60 jaar wat aan de late kant. VIZ vindt dat afgestanen en de afstandsmoeders zelf moeten bepalen wat ze van de brief met excuses vinden.

In de brief staat de zin: “Leden van de F.I.O.M. gaven begeleiding aan moeders en vaders die voor de moeilijke keuze stonden om hun kind af te staan ter adoptie.” Deze zin klopt niet. Fiom drukte (soms hard) op de jonge radeloze zwangere vrouwen om afstand te doen als ware dat de enige optie, iets wat verderop in de brief wordt beschreven: “zonder steun van familie of instanties, waren er weinig mogelijkheden om het kind alleen op te voeden.”

VIZ vindt dat Fiom een daderorganisatie is. Samen met de raad voor kinderbescherming, kerkelijke medewerkers en soms huisartsen hebben ze veel te veel druk uitgeoefend. Hierdoor verdween de vrije keuze voor de moeder. Excuses zijn daarom in onze ogen niet genoeg. Fiom moet aan betrokkenen vragen wat zij nodig hebben en dat is allereerst opening van zaken geven én alle dossiers naar het Nationaal Archief overdragen. Op 60-jarige leeftijd zijn er nog steeds afgestanen die hun achtergronden niet kennen doordat Fiom op de dossiers blijft zitten.

Dus het is niet alleen sorry zeggen, maar ook sorry doen.