Aflevering 12: Lucas

Lucas:” Waarvoor moet ik dankbaar zijn? Dankbaar dat mijn wortels en mijn identiteit mij zijn afgenomen? Daar ben ik niet dankbaar voor, maar het is mij wel geleerd daarvoor dankbaar te zijn.”

Lucas: “Met adoptie ontneem je het kind zijn identiteit.”

Lucas: “Met adoptie ontneem je het kind zijn identiteit.”

Lucas:” Waarvoor moet ik dankbaar zijn? Dankbaar dat mijn wortels en mijn identiteit mij zijn afgenomen? Daar ben ik niet dankbaar voor, maar het is mij wel geleerd daarvoor dankbaar te zijn.”

Lucas is een carnavalskindje. Zijn moeder verborg de hele zwangerschap, ging naar Moederheil om van hem te bevallen en heeft hem daar afgestaan. Lucas verwijdt de kerk dat door hun leer ongehuwde moeders werden gezien als uitschot en hij verwijt de overheid dat er geen goed vangnet was voor moeders als de zijne, zodat ze hun kind konden behouden.

De start van zijn leven en de eerste maanden in Moederheil zijn voor Lucas bepalend geworden voor zijn leven. Wat dat met hem gedaan heeft, kan hij alleen kwijt bij mensen die dit ook is overkomen. Contact met lotgenoten voelt voor Lucas als een warme deken. Daarom zet hij zich in om antwoorden te vinden voor die groep, zijn groep!

Zo ontdekte hij wat onthouding van liefde doet met baby’s. Op YouTube vond hij dr. René A. Spitz, die in zijn studie ontdekte dat affectie een levensbehoefte is. Dat stelde hij vast omdat een derde van de jonge kinderen in zijn studie binnen een jaar overleed. De beelden van die studie zijn schokkend. In Nederland werd dit gedrag van kinderen beschreven als moedergemis.

Dit is het verhaal van Lucas, die strijdt tegen het grote onrecht dat hem en tienduizenden anderen is aangedaan in het dossier binnenlandse afstand en adoptie.